Koncert në vitin 2026

Alfred Lela

Nuk mund të thuhet nëse ky është fundi i Edi Ramës, por zakonisht fundet e teprimtarëve janë të tilla, qesharake. Fundin tjetër, tragjikun, historia ua rezervon zakonisht figurave tragjike, një ndër të cilët Kryeministri i Shqipërisë nuk është.

Pasi ai, dhe Gonxhja e tij ministër, që çeli fillimisht në plehun e Ramës së parë në Bashki, garantuan se nuk do ketë para publike në koncertin e Kanye West, gjërat ndryshuan pak orë para dështimit. Në rrethanat e reja të krijuara nga protesta qytetare, tashmë në fuqi prej më shumë se një muaji, Edi Rama ndihet i detyruar, jo dhe aq përballë këngëtarit të famshëm dhe kundrathënës, aq më pak ndaj legjioneve të patronazhistëve, por ndaj vetes.

Rënia e koncertit të bujshëm, të cilën ai e ka menduar edhe si një demonstrim anti-protestë, do të shënonte edhe fundin e zhanrit me të cilin ai e ka qeverisur Shqipërinë prej 13 vitesh; po aq gjatë edhe kryeqytetin. Duhet thënë se, në këtë zhanër, ai ka shkëlqyer dhe kjo nuk ka të bëjë dhe aq me kreativitetin, se sa me transgresivitetin e tij.

Thënë ndryshe, ai nuk ka dashur të krijojë për të përmirësuar, por të ngacmojë për të hutuar.

Rënia e koncertit të Kanye dhe vendimi i Ramës për të injektuar 4 milion euro për të mos e anulluar, është përmbyllja e eksperimentit. Paskëtaj Rama nuk ngacmon dhe as huton më. Të gjitha e kanë mbyllur ciklin, çaprashitja me sëpatë në dorë, tritoli që javën e parë në zyrë, fraza “nuk keni parë gjë akoma”, kopshti i varur në Kryeministri, atletet e bardha dhe kilotat e zeza, boja mbi pallatet që pastaj u shndërrua në pallate mbi pallate, fasadat me hartën e Shqipërisë mbi kullen e dyshes që u ‘fali’ Shqipërinë, Skënderbeu i vetes mbi kullën e qendrës, ‘Interkontinentali’ si karshillëk ndaj 15-katshit të Enverit-që duket si kostumi me vija i Dustin Hofman te filmi “Papillon”, e me radhë.

Kjo përmbysje fantastike e roleve, ku Rama shtërzen për të krijuar si individ, dhe ku mijëra individë krijojnë kundër tij, dihej se do vinte një ditë, por askush nuk ia kishte parashikuar formën.

Ramës i ka ngecur në dorë ky derr maç që hungërin mu në baltën e poçerisë, me të cilën ai bën rroça poça në bunkerin e Surrelit. Rama shpiku anti-semitët e protestës, dhe pastaj për të mbyllur ‘koncertin’ e tyre, thirri në Tiranë një anti-semit si Kanye West, të cilit i janë anulluar koncerte nëpër botë bash për këtë prirje.

Në paradokse të tilla, derr i vuajtun dhe Sokrat i knaqun, vetëm Rama mund të bjerë.

Meqë Kryeministrin tonë e këndellin shumë parabolat nga filmat e realizmit socialist, koncerti i Kanye-s së tij i ngjan atij të Tefta Tashkos te “Koncert në vitin 1936”. Nëse qeveritarëve të Lushnjës u kish ngeur në dorë koncerti, Ramës i ka mbetur në derë protesta-koncert kundër tij. Nëse populli e donte këngëtaren e filmit, por kundër saj ishin bejlurçinat, ‘prefekti’ dhe ‘kumandari’ ynë duhet të mbledhë popull me zor për në koncertin e Kanyes.

Në përmbyllje, Kryeministri i një vendi është kthyer në menaxher koncertesh. Dikur provokonte, edhe me një bandë vendase si West Side Family, tani as Kanye West, me miliona fansa në botë, nuk e ndihmon dot.

Megjithatë, edhe kaq vonë, edhe kaq thellë, ai nuk duket se po e mëson kuptimin e teprimit. Aq më pak se ai vetë është tashmë i tepërti.